Nowy rok akademicki rozpoczęliśmy od rozmowy o tym, co w tej drodze najważniejsze: odpowiedzialności za zmianę i gotowości do przyglądania się także własnym przekonaniom.
Jak co roku wspólną drogę zaczynamy od Szkoły Letniej. To pierwsza okazja, by się poznać i zobaczyć, że Szkoła Edukacji to znacznie więcej niż program studiów. To także wspólnota ludzi, których łączy przekonanie, że dobra edukacja może być jednym z najważniejszych motorów zmiany społecznej.
O takim właśnie podejściu mówiła podczas inauguracji Marianna Hajdukiewicz, dyrektorka programowa z Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, która od początku istnienia Szkoły Edukacji wspiera jej rozwój.
Przypomniała, że jednym z najważniejszych celów PAFW jest budowanie społeczeństwa obywatelskiego, a edukacja pozostaje kluczowym obszarem, w którym ta zmiana może się dokonywać. Od ponad ćwierć wieku Fundacja współpracuje z instytucjami i organizacjami społecznymi, nie narzucając im gotowych rozwiązań, lecz tworząc je wspólnie – w sposób partycypacyjny i oparty na partnerstwie. Dziś sieć ta obejmuje ponad 20 znaczących organizacji działających w Polsce. To szczególnie ważne w świecie, który zmienia się coraz szybciej. Jak dodała Marianna Hajdukiewicz, Szkoła Edukacji powstała z przekonania, że zmiany w oświacie nie można budować wyłącznie poprzez wspieranie osób już pracujących w zawodzie. Potrzebne jest również towarzyszenie tym, którzy dopiero rozpoczynają nauczycielską drogę.
Tematem wykładu inauguracyjnego prof. Jolanty Sujeckiej-Zając, dyrektorki Szkoły Edukacji PAFW i UW, były teorie subiektywne – przekonania i założenia, które każdy z nas buduje na podstawie własnych doświadczeń. Nauczyciele i nauczycielki również nie są od tego wolni. Co więcej, przekazują je swoim uczniom i uczennicom – nie zawsze świadomie. Eukacja jest obszarem szczególnie podatnym na półprawdy, intuicyjne sądy i przekonania, które z czasem zaczynamy traktować jak fakty. Dlatego jednym z ważnych zadań podczas najbliższych miesięcy będzie uczenie się, jak takie przekonania zauważać – przede wszystkim u siebie. Jak je dekonstruować, sprawdzać, skąd pochodzą, oceniać ich wiarygodność oraz zastanawiać się nad konsekwencjami, jakie niosą dla codziennej pracy nauczyciela.
To podejście dobrze oddaje sposób, w jaki pracujemy w Szkole Edukacji: zamiast przekazywania prostych recept – pytania. Zamiast pewności – gotowość do sprawdzania własnych założeń. Zamiast teorii oderwanej od rzeczywistości – codzienne praktyki szkolne, podczas których nowe pomysły można obserwować, testować i poddawać refleksji – mówiła prof. Sujecka-Zając. Na zakończenie posłużyła się żeglarską metaforą: “My dmuchamy w wasze żagle, wy płyniecie, a za 10 miesięcy widzimy się w porcie.”
Przed studentkami i studentami właśnie zaczyna się ta podróż. W kolejnych miesiącach będą łączyć zajęcia w Szkole Edukacji z regularnymi praktykami w szkołach, rozwijać warsztat dydaktyczny i pedagogiczny oraz uczyć się na własnych błędach.
W czerwcu 2027 sprawdzimy, dokąd razem dopłynęliśmy.
POPULARNE ARTYKUŁY
