Szkoła Edukacji PAFW i UW
Innowacyjny program studiów powstał we współpracy z Teachers College Uniwersytetu Columbia.
Szkoła Edukacji PAFW i UW
Pierwsze edycje studiów są bezpłatne, na słuchaczy czeka też ciekawa oferta stypendialna.
Szkoła Edukacji PAFW i UW
Zapraszamy na bezpłatne, roczne studia dla przyszłych nauczycieli języka polskiego lub matematyki.

AKTUALNOŚCI

NASZA KADRA

  • Jolanta Sujecka-Zając
    dyrektor Szkoły Edukacji
    „Dzięki działaniom nauczyciela (...) możliwe jest osiąganie wyznaczonych celów edukacyjnych przez każdego uczącego się”.
    Jolanta Sujecka-Zając
    dyrektor Szkoły Edukacji

     

    Romanistka, od 2007 r. profesor nadzwyczajny w Instytucie Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

    W kręgu jej zainteresowań badawczych znajdują się zagadnienia związane z interdyscyplinarnie rozumianą glottodydaktyką, a w szczególności z problematyką dotyczącą umiejętności uczenia się (savoir-apprendre) oraz współczesnymi koncepcjami kształcenia językowego podkreślającymi wspierającą rolę nauczyciela jako mediatora w procesie uczenia się języka obcego. 

    W swoich tekstach i wystąpieniach konferencyjnych analizuje także rolę i znaczenie kompetencji międzykulturowej w kształceniu językowym, strategiczne podejście do uczenia się języków obcych, zajmuje się ponadto kwestiami dotyczącymi ewaluacji biegłości językowej.  Autorka ponad 40 artykułów opublikowanych w czasopismach krajowych i  zagranicznych oraz opracowaniach zbiorowych, redaktorka i współredaktorka 10 monografii tematycznych w zakresie nauczania/uczenia się języków obcych. Czynnie działa na rzecz podnoszenia jakości pracy dydaktycznej nauczycieli poprzez liczne szkolenia i warsztaty, jest ponadto autorką wielu materiałów dydaktycznych do nauki języka francuskiego. 

    O edukacji według mnie

    Jestem gorącą zwolenniczką tez izraelskiego psychologa Reuvena Feuersteina, który głosił zasadę modyfikalności poznawczej, jako niezbywalnej cechy ludzkiej natury. Twierdził on, że każdy może się zmienić poznawczo, stać się skuteczniejszym w swoim sposobie uczenia się, dostrzec swoje mocne strony i lepiej je wykorzystać. Dzięki działaniom nauczyciela, który zapewnia tzw. upośrednione uczenie się, czyli innymi słowy uczenie się przefiltrowane przez mediację osoby dorosłej, możliwe jest osiąganie wyznaczonych celów edukacyjnych przez każdego uczącego się. « Chromosomy nie powinny mieć ostatniego słowa » - mawiał, a każdy mur poznawczy da się zburzyć. A zatem niech « mury runą » !

  • Kinga Białek
    tutorka nauczycieli języka polskiego
    „Myśląc o uczeniu innych, uczymy się nawzajem”.
    Kinga Białek
    tutorka nauczycieli języka polskiego

     

    – Najpiękniejszą emocją w moim zawodzie jest radość z sukcesu ucznia, któremu się towarzyszyło, niezależnie od tego, czy to bardzo spektakularny sukces – mówi o sobie. Polonistka i hebraistka. W szkole – podstawowej i gimnazjum – pracuje od 2007 roku. Jako członkini Pracowni Języka Polskiego IBE miała okazję uczestniczyć w zespołach projektowych związanych z badaniami edukacyjnymi (m.in. badania SSM, K3). Interesuje ją wszystko, co jest związane z dydaktyką języka polskiego, z uczniami, z nowoczesną, efektywną i wartościową edukacją.

    Projekt Szkoły Edukacji jest dla niej wartościowy na dwóch poziomach: – Z jednej strony realizuje wizję mojej wymarzonej szkoły – opowiada. – Z drugiej, pozwala aktywnie na tę wizję wpływać. A obszarem zmiany dla polskiej szkoły są jej zdaniem kompetencje komunikacyjne, budujące przyjazną atmosferę uczenia się.

  • Witold Bobiński
    wykładowca dydaktyki języka polskiego
    „Najbardziej pociągająca w byciu nauczycielem jest nigdy niekończąca się możliwość poznawania i spotykania nowych ludzi, tekstów i… siebie samego”.
    Witold Bobiński
    wykładowca dydaktyki języka polskiego

     

    Polonista z tytułem doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa. Pracował jako adiunkt na Wydziale Polonistyki UJ. Był specjalistą ds. języka polskiego w Instytucie Badań Edukacyjnych oraz ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w pracach nad podstawą programową kształcenia ogólnego (2008/2009). Ma także duże doświadczenie w pracy jako nauczyciel języka polskiego w szkole podstawowej. Autor podręczników szkolnych (szkoła podstawowa, gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna) do języka polskiego i historii; autor podręczników akademickich.

    – Pracuję w Szkole Edukacji, bo jej program stwarza szansę na realizację autorskiego modułu kształcenia nauczycieli polonistów z wykorzystaniem własnych doświadczeń dydaktycznych i naukowych. Pozwala też sięgać do najnowszych osiągnięć zagranicznej dydaktyki języków ojczystych – mówi. Przyszłych nauczycieli przestrzega: ten zawód to konieczność znacznych wyrzeczeń i poświęcenia się – większego niż w zawodach pozbawionych aspektu misji.

  • Grażyna Czetwertyńska
    wykładowca dydaktyki ogólnej
    „Szkoła Edukacji to realizacja moich marzeń o stworzeniu miejsca dla szerokiej ponadprzedmiotowej refleksji nad edukacją”.
    Grażyna Czetwertyńska
    wykładowca dydaktyki ogólnej

     

    Doktor nauk humanistycznych. Wiedzy o tym, jak uczyć siebie i innych, poszukiwała na studiach i kursach w Polsce, Wlk. Brytanii i USA. Pracuje jako adiunkt na Wydziale Artes Liberales (d. Instytut Badań Interdyscyplinarnych) UW. Należy do Rektorskiego Zespołu ds. Kształcenia Nauczycieli na Uniwersytecie Warszawskim oraz Uczelnianego Zespołu ds. Zapewniania Jakości Kształcenia na UW. Była wicedyrektorem Ośrodka Badań nad Tradycją Antyczną, wicedyrektorem Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, dyrektorem Departamentu Kształcenia Ogólnego w MEN. Ma też wieloletnie doświadczenie pracy jako nauczyciel w jednym z warszawskich liceów.

    - W Szkole Edukacji zajmuję się zagadnieniami związanymi z procesem nauczania/uczenia się, począwszy od zasad organizacyjnych i celów tego procesu, po treści i metody prowadzące do ich realizacji - mówi o sobie. Jest przekonana, że zawód nauczyciela uprawiany mądrze, przez świadomych profesjonalistów, prawie nie ma ciemnych stron. - Może, a nawet powinien dawać satysfakcję ze społecznej ważności, radość z tworzenia i przyjemność z ciągłego samodoskonalenia - mówi. - Jeśli tak nie jest, mamy coś do zrobienia w sprawie pokazywania wyjątkowej roli nauczyciela, zwiększania jego autonomii, wyposażania w wiedzę i umiejętności oraz wspierania w stałym rozwoju, aby mógł z tej autonomii swobodnie korzystać.

  • Ewa Haman
    wykładowca psychologii rozwojowej i edukacyjnej
    „Poszukuję takich sposobów nauczania psychologii dla nauczycieli, aby nie tracąc na złożoności wyników badań i nie negując wniosków, które często są niejednoznaczne, można było znajdować wskazówki przydatne w pracy nauczycielskiej”.
    Ewa Haman
    wykładowca psychologii rozwojowej i edukacyjnej

    Doktor habilitowana nauk społecznych, psycholingwistka rozwojowa, adiunkt na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

    Na co dzień zajmuje się badaniem rozwoju leksykalnego dzieci jedno- i dwujęzycznych. Interesują ją czynniki wpływające na to, jak wielu słów uczą się dzieci. Bada także dziecięce słowotwórstwo.

    Jest współautorką wielu narzędzi do pomiaru zasobu słownictwa i poziomu rozwoju językowego dla dzieci polskich: Obrazkowego Testu Słownikowego – Rozumienie, OTSR; Testu Rozwoju Językowego, TRJ) oraz dla dzieci dwujęzycznych przyswajających różne języki: Cross-Linguistic Lexical Tasks, CLT.

    Popularyzuje wiedzę psychometryczną dotyczącą stosowania znormalizowanych testów wśród logopedów, oraz wiedzę o rozwoju językowym i jego zaburzeniach wśród rodziców i nauczycieli.

    Zwolenniczka wolnego dostępu do wyników badań naukowych. Jej publikacje można znaleźć np. na stronie: www.researchgate.net.

    Co myślę o edukacji?

    - Zdając na studia psychologiczne sądziłam, że zostanę nauczycielką polskiego. Chociaż pochłonęły mnie badania podstawowe nad rozwojem językowym, od zawsze interesuję się polską szkołą i zmianami jakie w niej zachodzą lub ich brakiem. Wiem, że trudno jest przekładać wyniki badań na praktykę życia codziennego, ale żałuję, że polski system edukacji tak mało korzysta z dorobku naukowego współczesnej psychologii. W każdym razie, jeśli tak się dzieje, to głównie siłami oddolnymi – twórczych i zdeterminowanych nauczycieli i innych pracowników oświaty, a nie za sprawą systemowych reform.

  • Marcin Karpiński
    wykładowca dydaktyki matematyki
    „Trzeba iść za dziećmi, za ich ciekawością, niezależnie od tego, czy to się mieści w planie lekcji”.
    Marcin Karpiński
    wykładowca dydaktyki matematyki

     

    Dydaktyk matematyki. Nauczyciel akademicki, wieloletni nauczyciel matematyki w liceum. Pracował w IBE jako lider Pracowni Matematyki. Redaktor naczelny czasopisma „Matematyka w Szkole”. Współautor programów nauczania matematyki, podręczników i zbiorów zadań dla szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum.

    Chciałby, by nauczyciele matematyki potrafili uczyć twórczo. - By to się udało, trzeba pokazywać zależności, pozwalać uczniom na umysłowe eksperymenty, doświadczać. Oglądać problem z różnych stron. Zadanie matematycznie nigdy nie powinno się kończyć wraz z podaniem odpowiedzi - mówi.

    W roku 2008 był członkiem zespołu przygotowującego nową podstawę programową matematyki dla wszystkich etapów edukacyjnych. Od 2010 roku uczestniczy w pracach związanych z projektem PISA. Członek zespołu prowadzącego polską edycję badania TIMSS 2015. - Myślę, że w nauczaniu matematyki jest sporo do zrobienia - zwłaszcza na pierwszym etapie edukacyjnym - mówi o swojej pracy w Szkole Edukacji. Jest jednak optymistą: - W Polsce nie jest jednak wcale najgorzej w porównaniu do innych krajów. Jest na czym budować.

  • Iwona Kołodziejek
    tutorka nauczycieli języka polskiego
    „Najtrudniej jest towarzyszyć zamiast przewodzić”.
    Iwona Kołodziejek
    tutorka nauczycieli języka polskiego

    „Najtrudniej jest towarzyszyć zamiast przewodzić”.

    W Szkole Edukacji nie dzielimy świata na szkolny i akademicki. Podmiotem naszego zainteresowania są uczniowie, ich dobro determinuje wszystkie nasze działania - opowiada o sobie.

    Co ceni w zawodzie nauczyciela? - To, że z każdą kolejną uczennicą i każdym kolejnym uczniem moje rozumienie świata się pogłębia - mówi.

    Kończy studia doktoranckie na Wydziale Polonistyki UJ, ale jest nietypową humanistką. Poza polonistyką studiowała także w Krakowskiej Szkole Biznesu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie na kierunku ekonomika i zarządzanie firmami.

    Pracowała w domu kultury, w liceum i gimnazjum. W ośrodku socjoterapeutycznym i w Muzeum Narodowym.

    - Warsztatu polonisty uczyłam się w gimnazjum z oddziałami integracyjnymi - opowiada. - Pracowałam tam głównie z młodzieżą z różnego typu zaburzeniami zachowania, zagrożoną niedostosowaniem społecznym. Każda lekcja była wyzwaniem – żeby zainteresować uczniów literaturą musiałam być kreatywna, otwarta, a czasem sprytna. Bywało wspaniale, bywało tragicznie, nigdy nudno. I to uwielbiałam w tej pracy. Zmagają się we mnie teoretyczna i pragmatystka, idealistka i realistka. Marzę o gruntowych zmianach systemu edukacji, jednocześnie szukając sposobów na małe, konkretne działania zmieniające to, co tu i teraz.

  • Karolina Lewestam
    wykładowca filozofii edukacji
    "Edukacja jest najlepszym z zajęć, bo to zarazem misja i autoterapia".
    Karolina Lewestam
    wykładowca filozofii edukacji

     

    Filozof z dużym zacięciem do popularyzacji własnej dyscypliny. Już jako studentka Międzywydziałowych Interdyscyplinarnych Studiów Humanistycznych UW interesowała się edukacją. Była słuchaczką Eksperymentalnego Laboratorium Edukacyjnego, w ramach którego odbywała praktyki w liceum na Bednarskiej. Jako członek Collegium Invisibile uczyła licealistów z Funduszu na Rzecz Dzieci. I wreszcie, pod koniec studiów, wraz z grupą przyjaciół założyła Projekt College, który miał się zakończyć powstaniem szkoły wyższej na wzór amerykańskich college'ów  Liberal Arts. Studia za granicą zmusiły ją do pozostawienia projektu kolegom; ten pod ich kierunkiem się przeobrażał, ewoluował, aż jego zwieńczeniem stała się właśnie Szkoła Edukacji. 
     
    Interesuje ją ludzka racjonalność i to, jak podejmujemy decyzje moralne. Doktorat z filozofii obroniła na Boston University pod kierunkiem prof. C. Allena Speigta i prof. Amelie Rorty. Była stypendystką ABC group w Max Planck Institute w Berlinie. Uczyła na macierzystej uczelni i na Northeastern University w Bostonie, z dumą kolekcjonując zawsze bardzo wysokie ewaluacje studenckie. Od powrotu do kraju uczy filozofii na UW i z wielką pasją wyżywa się publicystycznie.
  • Beata Kotarba
    tutorka nauczycieli matematyki
    „Chciałabym, by nauczyciele – którzy dopiero zaczynają pracę – otrzymywali więcej wsparcia w oswajaniu rzeczywistości szkolnej, w sytuacjach trudnych wychowawczo, by mieli możliwość wymiany doświadczeń".
    Beata Kotarba
    tutorka nauczycieli matematyki

    W Szkole Edukacji wspiera studentów w ich indywidualnym rozwoju kompetencji nauczycielskich. Wieloletni nauczyciel matematyki i informatyki w liceum, gimnazjum i szkole podstawowej. Zaangażowana społecznie: współpracowała z Centrum Edukacji Obywatelskiej przy programach Szkół Uczących Się. Była mentorem w kursach Nauczycielskiej Akademii Internetowej przy fundacji CEO. Pracowała także jako lider zespołu matematyczno – przyrodniczego w projekcie Laboratorium Praktyk Edukacyjnych SUS w Centrum Edukacji Obywatelskiej Oceniania Kształtującego.

    – W SE najbardziej cenię innowacyjny sposób kształcenia studentów, który pozwoli im miękko wylądować w rzeczywistości polskiej szkoły – wyjaśnia. – Codzienna praktyka, możliwość doświadczania i analizowania różnych szkolnych sytuacji wspólnie z mentorem, tutorem czy w grupie studentów pozwala na dokonywanie rzetelnej autorefleksji dotyczącej pracy nauczyciela.

  • Agata Patalas
    tutorka nauczycieli języka polskiego
    „Praca nauczyciela jest twórcza, dzieje się naprawdę, na serio i ma moc kształtowania rzeczywistości. I to jest w niej najcenniejsze”.
    Agata Patalas
    tutorka nauczycieli języka polskiego

     

    Polonistka, wieloletnia nauczycielka w społecznym liceum i liceum wielokulturowym. Brała udział w pracach tzw. konsultacyjnych grup roboczych przy Ministerstwie Edukacji Narodowej (zespół zajmujący się problemem oceniania pracy uczniów) praz przy tworzeniu Federacji Stowarzyszeń Nauczycielskich. Twórczyni autorskich programów realizowanych w szkole we współpracy z pracownikami naukowymi UW i SWPS.

    Wyznawczyni uczenia humanistyki przez doświadczenie oraz potrzeby ciągłego samodoskonalenia się nauczycieli. Działaczka społeczna. Pracowała m.in. w Centrum Edukacyjnym Kultury Żydowskiej w Warszawie, w ramach warsztatów praw człowieka Fundacji Helsińskiej współtworzyła warsztaty dla studentów na temat antysemityzmu. Była członkiem zarządu „Otwartej Rzeczypospolitej” - Stowarzyszenia Przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii.

    - Stałam się częścią zespołu Szkoły Edukacji, ponieważ uważam jej program za najpełniejszą, najbardziej odpowiedzialną propozycję dla nauczycieli w Polsce - mówi o sobie. - Nasza kadra zaraża swoją siłą, dobrą energią. SE może być poważnym wsparciem dla nauczycieli, a więc i uczniów, a pośrednio także rodziców - mając jednocześnie duży rozmach i potencjał społeczny.

    Uważa, że zawód nauczyciela miewa swoje ciemne chwile - kiedy w różnych momentach drogi zawodowej pojawia się poczucie bezsensu tego, co się robi. Trudno się go pozbyć, a bardzo przeszkadza, fałszując nieraz obraz tej profesji. - Można temu zaradzić, ucząc się, ja od pierwszych lat praktyki śledzić sens tej pracy przejawiający się w różnych jej aspektach - twierdzi. - Wystarczy uważnie przypatrywać się temu co potrafi uczeń; wiedzieć, jak to robić. I nigdy nie zgubić tej perspektywy.

  • Aleksander Pawlicki
    wykładowca przedmiotów: geografia społeczna szkoły oraz sztuka nauczania
    „Nauczyciel nigdy nie wychodzi z pracy i tego się nie da zmienić”.
    Aleksander Pawlicki
    wykładowca przedmiotów: geografia społeczna szkoły oraz sztuka nauczania

     

    Nauczyciel historii, wiedzy o społeczeństwie, filozofii i retoryki. Absolwent historii, studiował także teologię. Ukończył studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. Pracował w gimnazjum i liceum. Autor programu historii i społeczeństwa dla szkoły podstawowej oraz towarzyszących mu podręczników „Był sobie człowiek”, współautor podręcznika do wiedzy o społeczeństwie w liceum. Był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej – współautorem podstawy programowej z 2008 r., współpracownikiem programu PISA Polska (2009 r.), odpowiedzialnym za grupę̨ humanistyczną w projekcie badań nad umiejętnościami złożonymi prowadzonym przez Zakład Interdyscyplinarnych Studiów nad Edukacją IFiS PAN oraz Centralną Komisję Egzaminacyjną (w latach 2008-2010).

    Pomysłodawca i współorganizator Warszawskiego Konkursu Debat Oksfordzkich oraz Warszawskiej Ligi Debatanckiej pod patronatem Prezydent M.st. Warszawy. Autor szkoleń́ i trener prowadzący zajęcia m.in. dla Centrum Edukacji Obywatelskiej, Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli, Muzeum Historii Polski, Ośrodka Rozwoju Edukacji, Ery Ewaluacji, Centrum Wolontariatu, Grupy PWN. W 2003 r. został wyróżniony w konkursie Prezydenta M.st. Warszawy „Najlepszy Nauczyciel Warszawy”. Jest także trenerem biznesu.

    – Dlaczego wziąłem udział w tworzeniu SE? Bo pociągają mnie „dyskretne rewolucje”: doprowadzanie do wielkich zmian przez relatywnie nieduże działania – tłumaczy.

  • Maria Samborska
    wykładowca dydaktyki matematyki, tutorka
    „Najcenniejsza w pracy nauczyciela jest możliwość obserwowania uczniów, którzy rozwijają się, pokonując często własne ograniczenia, i wspieranie ich w tym procesie”.
    Maria Samborska
    wykładowca dydaktyki matematyki, tutorka

    – W Szkole Edukacji zajmuję się m.in. współtworzeniem programu SE oraz współpracą ze szkołami praktyk: to zadanie obejmuje m.in. prowadzenie warsztatów dla przyszłych mentorów i indywidualne spotkania z nimi w szkołach – opowiada o sobie.

    Pracuje w SE, bo chce brać udział we współtworzeniu miejsca, które będzie miało realny wpływ na poprawę jakości polskiej edukacji. Ukończyła matematykę, przygotowuje pracę doktorską dotyczącą dydaktyki tego przedmiotu. Pracuje naukowo, ale ma także doświadczenie pracy jako nauczyciel gimnazjalny. Interesuje się edukacją alternatywną, w tym m.in. pedagogiką Marii Montessori. Zaangażowana społecznie wieloletnia harcerka, współtwórczyni eksperymentalnego szkolnego programu nauczania. Pracowała w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie i na Politechnice Krakowskiej.

  • Agnieszka Sułowska
    wykładowca dydaktyki matematyki
    „Dobrze przygotowany do pracy nauczyciel potrafi pokazać, że nauka jest fascynująca, przynosi frajdę i satysfakcję z pokonania trudności”.
    Agnieszka Sułowska
    wykładowca dydaktyki matematyki

     

    – Uważam, że Szkoła Edukacji to wielka szansa, by opracować, przetestować i wdrożyć zupełnie nowy sposób przygotowania nauczycieli do pracy w szkole – mówi. – Daje możliwość wyposażenia ich we wszystkie umiejętności, które pozwolą im swobodnie i pewnie przystąpić do pracy oraz umożliwią kształtowanie i rozwijanie najważniejszych umiejętności uczniów: rozumowania, analizowania, wnioskowania i argumentowania oraz samodzielnego tworzenia sposobu rozwiązania problemu.

    Matematyk. Pracuje także w Instytucie Badań Edukacyjnych w pracowni matematyki, gdzie zajmuje się planowaniem i realizacją badań edukacyjnych dotyczących nauczania matematyki. Od wielu lat kieruje pracami zespołu sprawdzającego część matematyczną badania PISA. Kierowała też projektem CKE EFS, w ramach którego została opracowana koncepcja matury z matematyki i przeprowadzone jej pilotaże. Była ekspertem MEN m.in. w sprawie podstawy programowej z matematyki i recenzentem podręczników do matematyki. Sama również pracowała jako redaktor merytoryczny takich podręczników. Twórczyni ogólnopolskiego konkursu matematycznego. Recenzowała założenia teoretyczne i materiały diagnostyczne badania edukacyjnego rządu Królestwa Arabii Saudyjskiej. Była też nauczycielem matematyki w liceum oraz pracowała z dziećmi uzdolnionymi w ramach Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci.

  • Magdalena Swat-Pawlicka
    liderka zespołu tutorskiego, koordynatorka współpracy SE ze szkołami praktyk
    „Jasną stroną pracy nauczyciela jest bycie w ciągłym dialogu z uczniem i i światem”.
    Magdalena Swat-Pawlicka
    liderka zespołu tutorskiego, koordynatorka współpracy SE ze szkołami praktyk

     

    Polonistka z zacięciem socjologicznym. Wieloletnia nauczycielka języka polskiego w gimnazjum i liceum. Twórczyni autorskich programów nauczania. Trenerka Centrum Edukacji Obywatelskiej m.in. w dziedzinie oceniania kształtującego i debat oksfordzkich.

    Pracowała w programie PISA Polska. Była współautorką części humanistycznej Raportu PISA /edycja badania 2009 oraz 2013/. W Instytucie Badań Edukacyjnych współtworzyła bazę zadań do egzaminu zewnętrznego dostosowanego do nowej Podstawy Programowej Kształcenia Ogólnego (projekt we współpracy Instytutu Badań Edukacyjnych oraz Centralnej Komisji Egzaminacyjnej). Pracownica Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członkini zespołów eksperckich MEN w zakresie nadzoru pedagogicznego, przywództwa i zarządzania w oświacie. W SE odpowiada za doskonalenie mentorów oraz tutorów SE. – Biorę udział w tym projekcie, bo dobre nauczanie i uczenie się stało się moją pasją, której poświęciłam całe swoje zawodowe życie, a praca nauczyciela od zawsze była dla mnie najwspanialszą przygodą – opowiada. Uważa, że wyzwaniem w pracy nauczyciela jest poszukiwanie takich sposobów pracy z uczniami i innymi nauczycielami, które będą odpowiadały na ich potrzeby i wspierały ich w rozwoju.

Obejrzyj

Bądź na bieżąco